Fréttir
Leiðbeiningarit um mælifræði frá IAEA
Geislun á sjúklinga og almenning vegna notkunar jónandi geislunar í læknisfræði er lang stærsti hluti þeirrar jónandi geislunar sem mannkynið verður fyrir nú, ef frá er talin náttúruleg bakgrunnsgeislun. Stærsti hluti þessarar geislunar er til kominn vegna notkunar röntgengeislunar við læknisfræðilega sjúkdómsgreiningu (e. diagnostic radiology).
Viðurkennt er að mikilvægt sé að fylgjast með og halda eins lágri og unnt er allri geislun sem notuð er í læknisfræðilegum tilgangi. Þó að geislun sem samfara er flestum röntgenrannsóknum sé lítil og áhætta af geisluninni hverfandi eða lítil, er þekkt að geislun við t.d. inngripsrannsóknir (e. interventional procedures) getur verið það mikil að hún valdi brunasárum hjá sjúklingum. Því er mikilvægt að öll geislun sé mæld og metin á samræmdan og staðlaðan hátt og að mælibúnaður sé kvarðaður með rekjanlegri kvörðun.
Í þessum leiðbeiningum eru settar fram skilgreiningar um hvernig mæla og meta skuli þá geislun sem hér um ræðir, með það að markmiði að ákvarða viðmiðunargildi (e. diagnostic reference levels, DRL) og setja leiðbeiningar um hvernig þau skulu notuð.
Hlekkir:
Dosimetry in Diagnostic Radiology: An International Code of Practice, rit nr. 457 (4,7MB)
Absorbed Dose Determination in External Beam Radiotherapy, rit nr. 398 (2MB)
Nálgast má fleiri rit frá IAEA á sviði læknisfræðilegrar geislunar og mælifræði hennar, hér: (e. dosimetry and medical radiation physics)
Sjá einnig vefsetur IAEA um geislavarnir sjúklinga
